Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

και ρευμα θα σας φερουμε και ποταμια θα σας φτιαξουμε


Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Λ.Π. Α.Ε. εγκρίθηκε η παραχώρηση χρήσης χώρου στην εταιρία ΣΕΠ Α.Ε. (COSCO) στην περιοχή του Ν.Ικονίου, προκειμένου να εγκατασταθεί ένα ακόμα φωτοβολταϊκό πάρκο.
Η διάρκεια της παραχώρησης ορίσθηκε ίση με τον χρόνο παραχώρησης στη ΣΕΠ του Προβλήτα ΙΙ ΣΕΜΠΟ.
Η ισχύς της ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι 99,00 KWp και θα βρίσκεται σε χώρο του Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων.
Όπως είναι γνωστό ήδη το Δ.Σ. του Ο.Λ.Π. Α.Ε. έχει εγκρίνει επίσης την εγκατάσταση μεγάλου φωτοβολταϊκού πάρκου στον εμπορευματικό σταθμό του Ο.Λ.Π. Α.Ε.(Προβλήτας Ι), ισχύος 3.382KWp με ετήσια συνολική παραγωγή ενέργειας 4.778.480KWp. Το περιβαλλοντικό όφελος μόνο στο λιμάνι Ικονίου θα ανέλθει σε μείωση εκπομπών ίση με 2.948,85 τόνους CO2. Μαζί δε με το φωτοβολταϊκό πάρκο του Κεντρικού Λιμένος, η συνολική εγκαταστημένη ισχύς θα ανέρχεται σε 4.386,12MWp με τεράστια μείωση εκπομπών CO2.
Η ανάπτυξη φωτοβολταϊκών πάρκων στο λιμάνι, αποτέλεσε σημαντική ενίσχυση της αναγνώρισης του Πειραιά ως οικολογικού λιμανιού (ECOPORT).

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

ΜΕΓΑΛΕΙΑ

 

 

 

Πίστα της Φόρμουλα 1 στη Δραπετσώνα!

Πίστα της Φόρμουλα 1 στη Δραπετσώνα!
Πολυτελή γιοτ από όλον τον κόσμο αραγμένα στη μαρίνα, «πεντάστερα» ξενοδοχεία γεμάτα από εύπορους τουρίστες και χιλιάδες οπαδοί του μηχανοκίνητου αθλητισμού να κατακλύζουν τις κερκίδες παρακολουθώντας κορυφαίους πιλότους να οδηγούν τα μονοθέσιά τους μέσα στην πόλη. Αυτή η περιγραφή φέρνει στο μυαλό το γκραν πρι του Μονακό, δεν αποκλείεται όμως να είναι και μια εικόνα από το μέλλον του Πειραιά, αν υλοποιηθεί η πρόταση για χωροθέτηση πίστας Φόρμουλα 1 στη Δραπετσώνα!
Το ριζοσπαστικό σχέδιο φέρει την ονομασία ΔΙΕΛΠΙΣ (Διεκδίκηση Ελληνικής Πίστας) και σύμφωνα με τους ανθρώπους που το στηρίζουν, δεν πρόκειται για ουτοπική ιδέα αλλά για πραγματοποιήσιμη πρόταση που υπόσχεται να αναβαθμίσει τόσο τη Δραπετσώνα όσο και το γειτονικό Κερατσίνι. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες προτάσεις για δημιουργία πίστας F1 εκ του μηδενός σε περιοχές όπως η Χαλανδρίτσα Αχαΐας και το Ελληνικό, η ΔΙΕΛΠΙΣ προβλέπει τη χωροθέτηση της πίστας κατά 70% σε ήδη υπάρχουσα οδοποιία και στο λιμάνι του Πειραιά.

Η άλλη μεγάλη διαφορά είναι ότι δεν θα παραμείνει θεωρητική σκέψη αλλά θα κατατεθεί ως συγκεκριμένη μελέτη στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA) και μάλιστα τον προσεχή Σεπτέμβριο!
ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ 100 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ
Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της ΔΙΕΛΠΙΣ είναι το πράσινο φως από τη FIA και τον ισχυρό άνδρα της F1 Μπέρνι Εκλεστοουν, και φυσικά η εύρεση ιδιωτών επενδυτών. Μόνο για την πίστα απαιτούνται περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το συνολικό κόστος των έργων είναι πολύ μεγαλύτερο. Φυσικά, απαιτείται η συμφωνία των ΔΕΚΟ και των άλλων μεγάλων επιχειρήσεων (Εθνική Τράπεζα, ΟΛΠ, ΕΛ.ΠΕ., ΑΓΕΤ Ηρακλής κ.ά.) που έχουν την κυριότητα της γης ή οικονομικές δραστηριότητες στην περιοχή.
«ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»
<

«Πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα να δημιουργήσουμε έναν ενιαίο φορέα εκμετάλλευσης» αναφέρει σχετικά στην «Espresso της Κυριακής» ο δήμαρχος Λουκάς Τζανής, που αισιοδοξεί ότι οι εταιρείες θα συμφωνήσουν τελικά σ' αυτήν την πρόταση ανάπλασης και εκμετάλλευσης. «Μέχρι τώρα η ΑΓΕΤ Ηρακλής έλεγε “εγώ κάνω δραστηριότητες εκεί και κατά συνέπεια δεν συζητώ οποιοδήποτε σχέδιο ανάπλασης”. Εδώ και περίπου δέκα μήνες μας έχει εξουσιοδοτήσει να της φέρουμε προτάσεις για να εκμεταλλευθεί και εκείνη ως συνιδιοκτήτης όσο το δυνατό περισσότερο την περιουσία της».

Ο κ. Τζανής τονίζει ότι το «κλειδί» βρίσκεται στα χέρια του δήμου, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του οποίου δεν υπάρχει περίπτωση να υλοποιηθεί οποιαδήποτε πρόταση ανάπλασης.

Προσθέτει ότι η εν λόγω περιοχή είναι «το καλύτερο οικόπεδο στην Ευρώπη», το οποίο «πρέπει να αξιοποιηθεί τάχιστα, ιδιαίτερα σήμερα που ζούμε αυτήν τη μεγάλη οικονομική κρίση».

Ο ίδιος σημειώνει πως η πρόταση του αρχιτέκτονα κ. Παπαθεοδώρου είναι η «βέλτιστη» για την περιοχή και προσθέτει ότι η πίστα θα έχει ευεργετικές συνέπειες για όλη την ελληνική οικονομία, αφού τα γκραν πρι θα είναι «σαν να έχουμε κάθε χρόνο Ολυμπιακούς στη χώρα».

Σε ό,τι αφορά τα οφέλη σε τοπικό επίπεδο, υπογραμμίζει ότι θα είναι τόσο περιβαλλοντικά όσο και οικονομικά, ιδιαίτερα στον τομέα της ανεργίας. «Θα μας δώσει την ευκαιρία να έχουμε πάνω από 3.500 μόνιμες και πλήρους απασχόλησης θέσεις, συν 2.500 θέσεις που δημιουργούνται κατά γεγονός» λέει χαρακτηριστικά.

Αυτή είναι η διαδρομή των 5.250 μέτρων
Είναι αριστερόστροφη (τα αυτοκίνητα κινούνται αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού), έχει δώδεκα αριστερές και δέκα δεξιές στροφές και σύμφωνα με τους υπολογισμούς θα είναι μία από τις «γρήγορες» πίστες F1</p>
«Πατέρας» της προσπάθειας και σχεδιαστής της πίστας είναι ο αρχιτέκτονας Θανάσης Παπαθεοδώρου. Οντας «φανατικός οπαδός της F1 από το 1975» αποφάσισε πριν από ενάμιση χρόνο να εντοπίσει έναν χώρο στην Ελλάδα όπου η δημιουργία μιας πίστας ανάλογων προδιαγραφών θα ήταν εφικτή και τον βρήκε στη συγκεκριμένη περιοχή: «Αυτός ο χώρος για μένα είναι ιδανικός, γιατί έχει τρία χαρακτηριστικά. Είναι κομβικό σημείο, το πιο κομβικό στην Ελλάδα, προσφέρει ελεύθερο χώρο για εκμετάλλευση και βρίσκεται σε μια κοινωνία που περιμένει την ανάπτυξη». Την ιδέα του Ελληνα αρχιτέκτονα υιοθέτησαν και στηρίζουν τόσο ο δήμαρχος Κερατσινίου - Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής όσο και ο πρόεδρος της ΕΛΠΑ Βασίλης Δεσποτόπουλος.

Η πίστα που σχεδίασε ο κ. Παπαθεοδώρου έχει μήκος 5.250 μέτρα και είναι αριστερόστροφη, δηλαδή τα αυτοκίνητα κινούνται αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού. Περιλαμβάνει είκοσι δύο στροφές (δώδεκα αριστερές και δέκα δεξιές) και σύμφωνα με τους υπολογισμούς του θα είναι μία από τις γρήγορες πίστες F1, αν μπει στο αγωνιστικό καλεντάρι.
ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Η γραμμή εκκίνησης της ΔΙΕΛΠΙΣ βρίσκεται στον χώρο των παλαιών Λιπασμάτων, ανάμεσα στα παλιά κτίρια της Ηλεκτρικής Εταιρείας και των Σφαγείων. Εκεί βρίσκεται και το μήκους 280 μέτρων κτίριο των πιτς, που θα έχει σχήμα καραβιού. Στη συνέχεια, η διαδρομή φτάνει στην πύλη Ε1, στην ακτή Βασιλειάδη, και περνά πίσω από το κτίριο υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων.

Στο ύψος των αποθηκών, πριν από την πύλη Ε2, κάνει μια αριστερή στροφή 200 μοιρών και μπαίνει στο υπερυψωμένο τμήμα της οδού Γεωργίου Παπανδρέου. Ακολουθεί το τούνελ, που θυμίζει λίγο από το διάσημο τούνελ του Μονακό. Η διαδρομή συνεχίζει στον ίδιο δρόμο μέχρι το ύψος των εγκαταστάσεων βιολογικού καθαρισμού της ΕΥΔΑΠ, όπου στρίβει αριστερά και κατευθύνεται ξανά προς την ακτή. Με μια μικρή γέφυρα περνά απέναντι, ανάμεσα από δεξαμενές καυσίμων, και ύστερα από τρεις στροφές μπαίνει στην ευθεία του τερματισμού.
250 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΠΡΑΣΙΝΟΥ
Πέρα από την πίστα, το project προβλέπει σειρά παρεμβάσεων που, αν πραγματοποιηθούν, θα αλλάξουν εντελώς τη σημερινή βιομηχανική εικόνα της περιοχής. Συγκεκριμένα, προβλέπονται περισσότερα από 250 στρέμματα πρασίνου, η μετατροπή του διατηρητέου κτιρίου του παλιού Υαλουργείου σε πεντάστερο ξενοδοχείο και η ανακαίνιση άλλων εγκαταλειμμένων κτιρίων, η δημιουργία μόνιμων και λυόμενων κερκίδων, η κατασκευή μαρίνας, η δυνατότητα υποδοχής κρουαζιερόπλοιων στην ακτή Βασιλειάδη ώστε να χρησιμεύουν ως πλωτές κερκίδες κ.ά.

Παράλληλα προβλέπεται η δημιουργία μιας μικρότερης πίστας, μήκους 1.800 μέτρων, που θα μπορεί να χρησιμοποιείται για αγώνες, οδηγική εκπαίδευση και άλλες χρήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου ώστε να καθιστούν οικονομικά βιώσιμο το project. Το σημαντικότερο κατά τους υποστηρικτές του σχεδίου είναι ότι η Δραπετσώνα και το Κερατσίνι θα αναβαθμιστούν συνολικά και θα αποκτήσουν ακώλυτη πρόσβαση στη θάλασσα.
Ο κόσμος λέει «Μακάρι να γίνει αλλά...»
Με δυσπιστία αντιμετωπίζουν οι πολίτες την ιδέα για τη δημιουργία μιας αστικής πίστας F1 στον Πειραιά. Και δικαιολογημένα, αφού κατά καιρούς έπεσαν στο τραπέζι πολλές αντίστοιχες προτάσεις, χωρίς να γίνει απολύτως τίποτα.
Espressonews.gr

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

μια μικρη ιστορια για τον μανωλη

- Δεν είναι και το πλέον εύκολο αλλά θα ήθελα να επεναφέρετε στη μνήμη σας όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα. Εσείς έχετε κατέβει στην πορεία για να καλύψετε τη διαμαρτυρία και ότι συμβεί για το μέσο σας ή ως διαμαρτυρόμενος πολίτης;

Φυσικά ήμουν εκεί ως δημοσιογράφος. Έκανα την δουλειά μου. Άσχετα αν η ψυχή μου ήταν μαζί με τους διαδηλωτές. Παρακολουθούσα την κατάσταση στο Σύνταγμα πολύ πριν ξεκινήσουν τα επεισόδια. Ο κόσμος ήταν θυμωμένος αλλά όχι επιθετικός. Το μόνο που έκαναν ήταν να φωνάζουν στους αστυνομικούς των ΜΑΤ ότι: "Είστε κι εσείς παιδιά μας! Εσείς δεν πεινάτε; Δεν χρωστάτε; Τι στην ευχή; Δεν είστε Έλληνες". Ειδικά αυτό το σιδερένιο τοίχος… Η ψυχή μου με έπιασε όταν το είδα. Όχι μόνο γιατί το είχα ξαναδεί στην Δυτική Οχθη όταν οι ισραηλινοί στρατιώτες πυροβολούσαν από πίσω τους Παλαιστίνιους, αλλά και γιατί το είδα μέσα στο λίκνο-υποτίθεται-της Δημοκρατίας. Στην πρωτεύουσα της Ελλάδος.

Εγώ ξέρω πως «κάστρα», τείχη και κάθε λογής αμυντικό μέτρο, τα φτιάχνουν όσοι φοβούνται. Όσοι δεν φοβούνται, δεν νιώθουν ένοχοι, δεν σηκώνουν τίποτα.

Έχουν το ασφαλέστερο και ισχυρότερο «κάστρο»: Τον λαό.

- Υπήρχε κάτι που να προκάλεσε την αντίδραση εκ μέρους των αστυνομικών; Πώς ξεκίνησαν τα εκτεταμένα επεισόδια;

Τα επεισόδια τα ξεκίνησαν οι λεγόμενοι "μπαχαλάκηδες". Αυτό σας το λέω με το χέρι στην καρδιά. Τους είδα. Όπως μαζί μου και εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες συμπολίτες μου. Και όχι μόνο αυτό. Αυτοί έβγαιναν και έμπαιναν πίσω από τους αστυνομικούς, όταν τους έδιωχνε ο κόσμος.

Δεν με ενδιαφέρει αν είναι ακροδεξιοί ή αστυνομικοί ή οτιδήποτε άλλο. Ήταν μέρος μιας προβοκάτσιας. Αν ήθελαν οι αστυνομικοί ήταν θέμα λεπτών να τους συλλάβουν όλους αυτούς. Κατάφερναν και κύκλωναν χιλιάδες. Μερικές δεκάδες δεν μπορούσαν;

Αστείο. Πικρό αστείο…

Υπήρχε σχέδιο. Και αυτό είναι ξεκάθαρο. Οι "αγανακτισμένοι" έπρεπε να φύγουν από την πλατεία. Ίσως γιατί ενοχλούσαν τους βουλευτές και δεν μπορούσαν να συνεδριάσουν να πάρουν αποφάσεις… στα άδεια έδρανα.

Απορώ όμως με την αφέλειά των πολιτικών και φυσικών προϊσταμένων τους. Είναι δυνατόν να πας να σβήσεις μια φωτιά με βενζίνη; Και είναι λαμπρότερο του ήλιου πως τα ΜΑΤ έκαναν ότι τους είχαν πει. Και για μένα η εντολή αυτή ήταν μια και μόνη: "Τσακίστε τους με κάθε μέσο, οτιδήποτε κι αν αυτό σημαίνει".

Δεχόμενοι ότι πράγματι κάποιοι "μπαχαλάκηδες" όπως τους λέτε, ξεκίνησαν τα επεισόδια, ποιά ήταν όμως η αντίδραση των υπόλοιπων πολιτών οι οποίοι διαμαρτύρονταν;

Αλήθεια όταν ξεπρόβαλαν οι κουκουλοφόροι και ο κόσμος τους κύκλωσε και φώναζε: "ασφαλίτες" και έφυγαν σαν τρελοί και τα παιδιά της Πλατείας φώναζαν με τηλεβόες: "Ψυχραιμία, παραμείνετε ήρεμοι".

Αυτό δείχνει επιθετικότητα από μέρους των πολιτών; Όχι. Για μένα όχι. Αυτό σημαίνει ωριμότητα, ήθος και παλληκαριά. Αυτοί ήταν οι πολίτες που βρέθηκαν στο Σύνταγμα. Αυτούς είδα εγώ.

Και όταν ξέσπασαν τα επεισόδια, φοβήθηκα. Είδα τόσα πολλά χημικά και τόσες χειροβομβίδες κρότου-λάμψης να εκρήγνυνται σε μηδενικό χρόνο που έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Κόλαση! Πραγματική κόλαση!

Και ξύλο. Πολύ ξύλο. Τα ΜΑΤ χτύπαγαν ότι περπατούσε και κινούταν.

Ξέρετε τι είναι να βλέπεις αιμόφυρτα νέα παιδιά, μεσόκοπους, ηλικιωμένους στο έδαφος να σφαδάζουν;

Να προσπαθούμε να κουβαλήσουμε όποιον μπορούσαμε στο ιατρείο;

Γιατί εκείνες τις στιγμές, ξεχνάς τις κάμερες, τις μεταδόσεις, τα πάντα. Εκείνη τη στιγμή είσαι άνθρωπος. Βοηθάς τον συνάνθρωπό σου. Αυτή είναι η απόλυτη εντολή της ψυχής και του μυαλού σου. Όλα τα άλλα νεκρώνουν.

Σε μια περίπτωση μάλιστα στη διασταύρωση Μητροπόλεως και Φιλελλήνων ένας ηλικιωμένος, έπεσε μπροστά μου και δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Φοβήθηκα πως θα τον χάναμε. Δόξα τω Θεώ, τον μεταφέραμε στο ιατρείο, παρά το γεγονός πως δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε και εμείς από τα χημικά. Τα σωθικά μου καίγονταν. Αλλά εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να κάνουμε απίστευτα πράγματα όταν θέλουμε.

Ξέρετε πως απωθήθηκαν την πρώτη φορά τα ΜΑΤ; Η σκηνή είναι απερίγραπτη.

Ενώθηκαν όλοι οι πολίτες χέρι-χέρι και προχωρώντας άρχισαν να τους φωνάζουν: "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία".

Οι σαν αστακοί αστυνομικοί των ΜΑΤ, τα έχασαν… Αρχισαν να υποχωρούν και να ρίχνουν χημικά. Και οι πολίτες προχωρούσαν.

Απίστευτες σκηνές. Είμαι υπερήφανος που τις είδα. Είμαι υπερήφανος γιατί εκείνες τις στιγμές, βγήκε το μεγαλείο και η ομορφιά της ελληνικής ψυχής.

- Επομένως, να υποθέσουμε ότι δεν υιοθετείτε τη μομφή, περί ύπαρξης κομματικού δακτύλου πίσω από τα επεισόδια...

Δεν άκουσα κανέναν να ρωτάει τον άλλον: "είσαι αριστερός; Είσαι δεξιός;".

Είδα μόνο χέρια να πιάνονται σφιχτά.

Χέρια ανθρώπων με ρόζους. Χέρια μαλακά. Χέρια γεμάτα αγανάκτηση και αποφασιστικότητα. Χέρια ανθρώπων που δεν τα "έφαγαν". Που τους ζητούν να πληρώσουν κι από πάνω αυτούς που τα "έφαγαν".

Αυτή ήταν η απάντηση των ωραίων Ελλήνων. Των σπουδαίων συμπολιτών μου. Των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Των νέων που θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Των οικογενειαρχών. Των συνταξιούχων. Αυτοί ήταν εκεί.

Δεν υπήρχαν κόμματα μόνο πολίτες. Ανεξάρτητοι και αυτόβουλοι πολίτες. Όλα τα άλλα περί κομματικής οργάνωσης των επεισοδίων είναι ένα μεγάλο ψέμα. Ένα αισχρό ψέμα.

Και εδώ θα σας πω μια σκηνή που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, έγινε επί της Φιλελλήνων στο τμήμα μεταξύ Μητροπόλεως και Ξενοφώντος.

Μια κοπέλα ήταν δεν ήταν 30 ετών είχε πάει μπροστά στα ΜΑΤ και τους φώναζε με τα χέρια όρθια σαν αιχμάλωτη: "Τι μας χτυπάτε; Γιατί μας χτυπάτε; Είστε άνανδροι".

Και ξαφνικά εκτοξεύουν ένα χημικό επάνω της ως απάντηση τα ΜΑΤ. Το καταλαβαίνετε αυτό; Μπορείτε να το διαννοηθείτε; Ένα χημικό σε έναν άμαχο πολίτη γιατί διαμαρτυρήθηκε!

Και όχι σε καμπύλη τροχιά! Σε ευθεία! Την στόχευσαν!

- Και φτάνουμε στο δικό σας περιστατικό. Διάβασα την περιγραφή σας σε πολλά ΜΜΕ. Γιατί συνέβη αυτό; Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς νομίζω. Γιατί εκτόξευσαν δίπλα σας τη χειροβομβίδα κρότου - λάμψης;

Όταν δίνεται τέτοια διαταγή και σε δείχνει με το δάκτυλο ο διμοιρίτης ως στόχο, σε αυτόν που στην πέταξε και έχει προηγηθεί διάλογος πως είσαι δημοσιογράφος, τι να πεις; Ότι έγινε "κατά λάθος";

Όχι δεν έγινε!

Μπροστά σε στοά δεν πετάς αυτό το πράγμα. Γιατί από "μη φονικό" γίνεται φονικό. Και ξέρουν από την εκπαίδευσή τους-το ελπίζω-πως υπάρχει συγκεκριμένη απόσταση που εκτοξεύεις.

Και εκεί πάλι οι συμπολίτες μου με έσωσαν. Οι… "αναρχικοί" με τα πρησμένα πρόσωπα από τα χημικά. Αυτοί που δεν φορούσαν κουκούλες. Αυτοί ήρθαν και μου έδωσαν νερό. Αυτοί μου σήκωσαν το κεφάλι ψηλά και το χάιδευαν. Αυτοί ήταν οι ¨"αναρχικοί" σας κύριοι Λευτέρη Οικονόμου και Χρήστο Παπουτσή. Αυτοί ήταν…

Σηκώθηκα να φύγω να πάω στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία Συντάγματος. Αλλά μάταια. Τα ΜΑΤ είχαν φτιάξει ένα τοίχος ασφαλείας για να μη περάσει κανένας επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια "Ταλιμπάν" ζωσμένος με "εκρηκτικά". Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.

Πήρα την ανηφόρα της Φιλελλήνων προς τη Συγγρού. Μαζί με τα άλλα παιδιά. Ζαλισμένος, βλέποντας θολά και φυσικά χωρίς να ακούω τίποτα. Και εκεί ξετυλίχθηκε το κουβάρι της δεύτερης φάσης της αστυνομικής "νουθεσίας" στους πολίτες που επιβουλεύονταν την κατάργηση της Δημοκρατίας… Σε εμάς τους "μικρούς πραξικοπηματίες" κατά την κυβέρνηση.

Μαυροντυμένοι μοτοσικλετιστές της ομάδας «ΔΕΛΤΑ» σαν χάροι επάνω στα άλογα έρχονται με μεγάλη ταχύτητα μπροστά μας και φρενάρουν απότομα. Πανικός.

Έτρεχαν άλλοι αριστερά, άλλοι δεξιά.

Άλλοι ανέβηκαν πάνω στο πεζοδρόμιο και αγκάλιασαν ο ένας τον άλλο και γονατισμένοι περίμεναν να χτυπηθούν. Εγώ σάστισα. Λέω: "δεν είναι δυνατόν". Και βλέπω κοντά μου ένα παλληκαράκι να έχει μείνει σαν "στήλη άλατος" περιμένοντας να δεχθεί τα χτυπήματα των αστυνομικών.

Τον αγκαλιάζω και τον ρίχνω κάτω στο έδαφος. Εισπράττω μερικές "ψιλές" αλλά ευτυχώς επειδή ήμασταν χαμηλά, γλυτώσαμε τα χειρότερα.

Κάθισα σε ένα παγκάκι να ξαποστάσω. Θολή όραση, χωρίς ακοή και με τις γάμπες και τη μέση μου να πονάνε φριχτά. Έπρεπε να σκεφτώ.

Προσπάθησα να θυμηθώ πώς να πάω στον "Ευαγγελισμό". "Δούλεψε ρημάδι" έλεγα στον εγκέφαλό μου για να βγάλει τον "χάρτη".

Παρά την καταπόνηση και τον πόνο, ο εγκέφαλος δούλεψε και ξεκίνησα.

Είχα χάσει πια τον χρόνο. Δεν ήξερα που σταμάταγα, που ξεκουραζόμουν. Τα λεπτά ώρες…

Και τι ειρωνεία. Φτάνοντας στο ύψος του Παναθηναϊκού Σταδίου είδα τις σκαλωσιές και το τεράστιο πανό των Special Olympics. "Η ιδέα των Ολυμπιακών και της Δημοκρατίας σε όλο της το μεγαλείο σήμερα" σκέφτηκα μέσα μου.

Προχώρησα. Στη Ρηγίλλης άλλο μπλόκο. Αυτή τη φορά πιο "σικ". Με ασπροκόκκινες κορδέλες και αστυνομικούς. Τους παρακάλεσα να περάσω να πάω στο νοσοκομείο. Τους είπα πως είμαι ζαλισμένος. Πως θα κατέρρεα. Τίποτα. Δεν μπορούσα να τους ακούσω αλλά έβλεπα που γελούσαν και έδειχναν να πάω δεξιά προς το Παγκράτι. Ικέτεψα. Τίποτα. Το "καθήκον" βλέπετε. Οι διαταγές.

Χάθηκα μέσα στα στενά. Κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα πάρκο στην αρχή της Σπύρου Μερκούρη. Ζήτησα βοήθεια από τους με φόρμες εκστρατείας αστυνομικούς. Να ειδοποιήσουν ένα ασθενοφόρο, κάτι.

Τίποτα. Εγώ ήμουν κωφός στα αυτιά, μα αυτοί κωφοί στην ψυχή.

Έφτασα στον Ευαγγελισμό. Δεν εφημέρευε. Έπρεπε να συνεχίσω αυτό το ατελείωτο ταξίδι μέσα στην πόλη της μοναξιάς και της βίας. Με τα πολλά έφτασα στον "Ερυθρό" που εφημέρευε.

- Η εικόνα εκεί;

Γινόταν ένα πραγματικό πανδαιμόνιο. Έβλεπα νέους γεμάτους αίματα, με σπασμένα άκρα, να σφαδάζουν. Τους γιατρούς να τρέχουν σαν μανιακοί, φορεία, ασθενοφόρα…

"Θεέ μου έχουμε πόλεμο;" σκέφτηκα μέσα μου. Τα είχα ξαναδεί όλα αυτά. Αλλά τότε υπήρχε πόλεμος. Τώρα;

Πάω στο ιατρείο ΩΡΛ. Κρίνουν οι γιατροί πως πρέπει να εισαχθώ άμεσα. Όπως κι έγινε. Σταδιακά η υγεία μου χειροτέρευε. Μέρα με τη μέρα όποιο υπόλειμμα ακοής υπήρχε στο δεξί μου αυτί εξαφανιζόταν. Μερικές ημέρες μετά ήμουν πλήρως κωφός. Οι εξετάσεις το επιβεβαίωσαν και τυπικά. Έτσι έγινα επισήμως ο πρώτος βαριά τραυματίας της βίας των ΜΑΤ.

- Από εκείνη τη στιγμή ζείτε λοιπόν χωρίς να ακούτε, για να τα πούμε τα πράγματα ως έχουν. Δεν ξέρω πως αλλιώς να κάνω την ερώτηση χωρίς να ακουστεί τετριμμένη αλλά, τι σας έχει μείνει από εκείνη τη μέρα;

Τι σου απομένει τελικά από αυτό;

Τα πάντα!

Μέσα από τη βία και τον χαλασμό τα μάτια μου είδαν τα πάντα. Εικόνες και ήχοι που καταγράφηκαν σαν το μεγαλύτερο δώρο για μένα. Άκουσα το σύνθημα "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία". Ένιωσα το χέρι του συνανθρώπου μου. Πήρα αφιλοκερδώς αγάπη. Είδα πως δεν είμαι ο μοναδικός που πονάω σε αυτή τη χώρα που ζω με το άγχος του αύριο. Έχασα τον εγωισμό μου. Είδα τους προγόνους και τους απογόνους μου μαζί. Ενωμένους.

Παράλληλα όμως πικράθηκα. Είδα Ελληνες χωρίς παλληκαριά και φιλότιμο. Να χτυπούν τους ηλικιωμένους, τους γονείς τους, να συμπεριφέρονται σαν λιοντάρια που τα έβγαλαν στο Κολοσσιαίο για να κατασπαράξουν ανθρώπους. Να επιδιώκουν τη βία χωρίς να υπάρχει βία. Να κυνηγούν πέρα από τους πολίτες και την ίδια την Δημοκρατία, που υποτίθεται πως προασπίζουν.

Να υποστηρίζουν τους «156» για χάρη της "Δημοκρατίας", αιματοκυλώντας χιλιάδες.

Άραγε αυτοί οι άνθρωποι, οι πολίτες-γιατί όταν βγάζουν τις στολές τους-πολίτες είναι κι αυτοί-τι είπαν και τι θα πουν στις οικογένειές τους; Στα παιδιά τους;

"Ημουν κι εγώ στο Σύνταγμα και χτυπούσα εσάς, τη μαμά, τον παππού και τη γιαγιά; Τι;"

- Συγνώμη για την ερώτηση, αλλά φαντάζομαι η ζωή σας έχει αλλάξει πλέον ριζικά. Θεωρείτε τους ανθρώπους αυτούς, τους αστυνομικούς των ΜΑΤ, απόλυτα υπεύθυνους; Πιστεύετε πως θα μπορούσατε ίσως να έχετε κάνει κάτι το διαφορετικό;

Ποτέ πια δεν θα είναι ίδια. Έχω να δώσω έναν τιτάνιο ιατρικό και καθημερινό αγώνα. Με τις δυσκολίες που έχει ένας κωφός. Τις οποίες φαντάζεστε. Ίσως αποκτήσω ένα μικρό μέρος από την ακοή μου στο ένα αυτί. Ίσως κι όχι. Αυτό θα το ξέρουμε μετά από χρόνια. Το βέβαιο είναι πως μόνο πλέον στα χεράκια μου μπορώ να στηριχτώ. Αλλά πάλι καλά. Μπορώ να γράφω. Δεν θέλω ούτε να κλαφτώ, ούτε να πουν "τι έπαθε ο καημένος". Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καημένο.

Θεωρώ τον εαυτό μου μαχητή.

Έναν απλό συνοδοιπόρο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αυτό ήμουν και αυτό θα μείνω. Πάντα μου άρεσε να κάθομαι στους καφενέδες και στις καφετέριες και να πίνω το καφεδάκι μου με τους απλούς, πολίτες τους... "λαϊκούς". Γιατί εγώ τι είμαι δηλαδή; "Λαϊκός" με τη βούλα! Τιμή μου και καμάρι μου!

Πάντα είχα μια απέχθεια για τα "in" μέρη. Δεν είναι αυτά για μένα. Είναι μια κουλτούρα που δεν μπορώ να υιοθετήσω. Για μένα κι αυτή η κουλτούρα, αυτό το δήθε,ν έχει παίξει το ρόλο της στην υποβάθμισή μας ως κοινωνία.

- Τελευταία ερώτηση, ποια θα ήταν για εσάς η δικαίωση; Τι θα ήταν δικαίωση για σας;

Θέλω ο κόσμος, οι συμπολίτες μου, να θυμούνται πως ένας συνάνθρωπός τους, ένας συμπολίτης τους, ένα παιδί της διπλανής πόρτας έπαθε αυτό που έπαθε από την ανεξέλεγκτη δράση των ΜΑΤ. Όχι ο "τάδε". Μακριά από εμένα αυτά!

Και εύχομαι οι συμπολίτες μου να πείσουν την κυβέρνηση πως η βία δεν είναι η λύση. Ο διάλογος είναι. Και αυτός πρέπει να παραμείνει, γιατί έτσι θα διατηρήσουμε την Δημοκρατία μας. Και δεν φοβάμαι τον λαό. Τους ηγέτες μας φοβάμαι…

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

χορηγια

τα νερα που εφτασαν στον τομεα ειναι μια ευγενικη χορηγια του κ. Πετρουλη

ευχαριστουμε ΘΕΙΟ


να ειχαμε και κανενα ψυγειο να τα βαζαμε τι καλα που θα ηταν

(λυση βρεθηκε εστω και προσωρινη)

ευελπιστουμε οτι συντομα θα εχουμε και ενα καμαρακι στις γ/γ

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑΣΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ "ΑΛΗΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΜΑΤΑΤΖΗΔΕΣ"

Βρισκόμουνα, χτες το μεσημεράκι, στο καφενείο της ΕΣΗΕΑ, στην Ακαδημίας
και περίμενα την συνέντευξη της ΠΟΕΣΥ.
Ξαφνικά άκουσα να με φωνάζει, ένα παλικάρι με λυπημένα μάτια,
δυνατή φωνή κι αγέρωχη κορμοστασιά.


"Πόπη μου , Πόπη μου , ο Μανώλης είμαι "
Δεν είχα λόγια.
Τον αγκάλιασα κι εκείνος,
ο περήφανος εργάτης του τύπου,
ο δημοσιογράφος, που δεν είναι αλήτης και ρουφιάνος,
αλλά αγωνιστής , μου είπε με δυνατή φωνή :
"Πόπη μου δεν....ακούω καθόλου.
Η χειροβομβίδα κρότου λάμψης , που μου έριξαν, για να με σκοτώσουν, οι μπάτσοι,
μου στέρησε την ακοή"
Μέσα στο καφενείο της ΕΣΗΕΑ, όλοι , δημοσιογράφοι και φίλοι μας , εκτός επαγγέλματος, βούρκωσαν.


απο το peiratiko reportaz

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

ΟΛΠ: Αρχισε η λειτουργία του μεγαλύτερου car terminal της Μεσογείου






Ολοκληρώθηκε η κατασκευή του car-terminal (Σταθμός Διακίνησης Οχημάτων) στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά (Ικόνιο), έργο το οποίο είχε ενταχθεί στο Επενδυτικό Πρόγραμμα του Ο.Λ.Π. Α.Ε. 2010-2014 συνολικής δαπάνης 1 εκ. Ευρώ.
Με το νέο terminal ενοποιήθηκαν ανενεργοί χώροι συνολικής έκτασης 145.000 τ.μ., με μήκος κρηπιδώματος 1.167 μ. για εξυπηρέτηση 4-5 πλοίων μεταφοράς οχημάτων και χωρητικότητα θέσεων στάθμευσης 7.000 αυτοκινήτων.
Για τη δημιουργία του νέου σύγχρονου car-terminal του Ο.Λ.Π. Α.Ε. αναδιαμορφώθηκε ο περιβαλλοντικά επιβαρυμένος χώρος της πρώην Καρβουνόσκαλας, ο οποίος σήμερα μετατράπηκε σε έναν από πλέον καθαρούς χώρους του λιμανιού, ενώ διατηρήθηκαν ως ελεύθεροι χώροι με νέα χάραξη οι κρηπιδότοιχοι προς την πόλη. Για τη δημιουργία του νέου σύγχρονου terminal, απομακρύνθηκαν όλες οι εγκαταστάσεις τρίτων ρυπογόνων επιχειρήσεων, καθαιρέθηκαν παλαιά κτίρια, απομακρύνθηκαν τα Ro-Ro και τα πλοία χύδην φορτίου και χιλιάδες τόνοι άχρηστων υλικών.
Το νέο terminal στο Ικόνιο μετατρέπεται σε ένα διεθνές λιμάνι transit φορτίου οχημάτων, στο οποίο ήδη διακινείται το 78% των διεθνών οχημάτων, έναντι 12% του 2001 και 43% του 2006. Το transit φορτίο Α΄ εξαμήνου 2011 αναμένεται να οριστικοποιηθεί αυξητικά στο +18,37%, παρά την κρίση και τα γεγονότα στην Ιαπωνία. Αντιθέτως, για το ίδιο διάστημα το εγχώριο φορτίο αναμένεται να έχει πτώση (-52,98%).



Ο Ο.Λ.Π. Α.Ε. μαζί και με το παλαιό car-terminal στην περιοχή Διαχείρισης Γ1 (Δραπετσώνα), αποκτά μια συνολική δυναμικότητα 192.140 τ.μ. και εξυπηρέτησης 10.000 αυτοκινήτων.
Με αφορμή την ολοκλήρωση των έργων, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. Α.Ε. κ. Γιώργος Ανωμερίτης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Με την ολοκλήρωση των έργων του νέου car-terminal ο Πειραιάς καθίσταται το μεγαλύτερο και πλέον σύγχρονο car-terminal της Μεσογείου. Με υψηλό δείκτη παραγωγικότητας, με μόνιμο έμπειρο προσωπικό και χαμηλό δείκτη ζημιών, με σύγχρονο ηλεκτρονικό εξοπλισμό, με τον υπό κατασκευή επιλιμένιο σιδηροδρομικό σταθμό μεταφοράς οχημάτων και λόγω της θέσης του, ο Ο.Λ.Π. Α.Ε. μετά το ΣΕΜΠΟ και την Κρουαζιέρα αποκτά ένα ακόμα λιμάνι διεθνών προδιαγραφών, με τους πιο υψηλούς δείκτες περιβαλλοντικής προστασίας. Χαίρομαι γιατί με το επενδυτικό μας πρόγραμμα μετατρέψαμε την παλιά Καρβουνόσκαλα σε σύγχρονο λιμάνι διακίνησης καινούριων οχημάτων».



marinews

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ


ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ
ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΤΕ: στην Κρήτη
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: από τις τρίχες στις μασχάλες.
ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ: ζητώντας την να τις βάλετε αντηλιακό στην πλάτη για να μην καεί η ευαίσθητη λευκή επιδερμίδα της.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Αν την πιάσετε πολύ ώρα την πάρλα θα σας δει σαν τον μεγάλο της τον αδερφό και θα σας ζητήσει για το βράδυ να την γνωρίσετε σε κανέναν φίλο σας μπας και γα**εί.

ΣΟΥΗΔΕΖΑ
ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΤΕ: στην Ρόδο.
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: από τις τρίχες στα πόδια οι οποίες δεν θα φαίνονται όμως επειδή είναι ξανθές.
ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ: Με φιλοσοφικές συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων. Πείτε ότι θέλετε αρκεί να κρατήσετε το σοφιστικέ βλέμμα. Δεν παύουν να είναι ξανθές και θα τσιμπήσουν.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Δώστε της απ' την αρχή να καταλάβει τι θέλετε και που το πάτε. Διαφορετικά θα τελειώσουνε οι διακοπές της και θα φύγει α***τη.

ΓΑΛΛΙΔΑ
ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΤΕ: στην Σαντορίνη.
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: Από τα επώνυμα συνολάκια που θα φοράει και το DIOR το μπικίνι.
ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ: Οπωσδήποτε καλοντυμένος με την Le Monde στο χέρι. Δώστε της να καταλάβει ότι προτιμάτε τα γαλλικά προϊόντα προσφέροντάς της ένα τσιγάρο CAULOISES BLONDES.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Μην δείξετε την γυφτιά σας. Πάτε την σε ένα ακριβό Restaurant για φαγητό. Θα την σκλαβώσετε!

ΑΓΓΛΙΔΑ
ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΤΕ: στην Κέρκυρα
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: από τους τόνους μπύρας που θα κατεβάζει στα μπαράκια του Κάβου.
ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ: αξύριστοι, αχτένιστοι με άσπρο μπλουζάκι, τζιν και με μια μπύρα στο χέρι.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: μην φάτε πολύ ώρα στο ψήσιμο γιατί θα φύγετε λιώμα από τις μπύρες και δεν θα κάνετε ΤΙΠΟΤΑ.

ΕΛΛΗΝΙΔΑ
ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΤΕ: ΠΑΝΤΟΥ!!!
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: Να κάνει topless ηλιοθεραπεία σην παραλία για να τραβήξει την προσοχή (πολλές τουρίστριες = μεγάλος ανταγωνισμός).
ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ: Με το καλύτερο φουσκωμένο κομμάτι που έχετε επάνω σας. Tο πορτοφόλι!!!
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Δώστε της να καταλάβει ότι προτιμάτε πράγμα MADE IN GREECE!!!

GAY
ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΡΕΙΤΕ: στην Μύκονο.
ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ: Μόλις φτάσετε εκεί.
ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ:Χωρίς κόπο. Θα σας προλάβουνε και θα σας πλησιάσουνε αυτοί.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Αν πάλι είσαστε ΤΟΣΟ χάλια που δεν σας την πέφτει ούτε πο***ης, κάντε μια βόλτα στο PIERO' S και ζητήστε από τον DJ να σας βάλει ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ το 'ΣΕ ΘΕΛΩ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ' για να χoρέψετε πάνω στο μπαράκι. Του πο***τη!!! Κάποιος θα το πιάσει το υπονοούμενο!!!

Soufro-calm: Η καταπραϋντική πρωκτική κρέμα για τον Έλληνα φορολογούμενο

Μετά την ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου του μεσοπρόθεσμου, ο τρόμος και η αγωνία για τα σκληρά μέτρα που θα επιβληθούν, διακατέχει καθημερινά τον ελληνικό λαό. Ο Έλληνας φορολογούμενος φοβάται πως θα ζήσει στιγμές ανάλογες με αυτές που βίωσε η Τζούλια Αλεξανδράτου στην ταινία “Η Τζούλια και 2 μαύροι” , με την διαφορά ότι τώρα οι μαύροι δεν θα είναι 2 αλλά 300.

Η κυβέρνηση αφουγκράστηκε την αγωνία των πολιτών και προέβη σε συγκινητική αντίδραση που φανερώνει πως διατηρεί ακόμα το ανθρώπινο πρόσωπό της και ακολουθεί το μότο της “πρώτα ο πολίτης“.

Με έκτακτη εγκύκλιο που εξέδωσε το υπουργείο Υγείας, αποφασίστηκε η δωρεάν χορήγηση της καταπραϋντικής πρωκτικής κρέμας Soufro-calm. Πρόκειται για ευρέως γνωστό φάρμακο με μαλακτικές και λιπαντικές ιδιότητες, ιδιαίτερα διαδεδομένο στους κύκλους της showbiz.



Η χορήγηση θα γίνεται με μηδενική συμμετοχή στη φαρμακευτική δαπάνη σε χαμηλόμισθους και συνταξιούχους ανεξαρτήτως ασφαλιστικού ταμείου, ενώ δεν θα χρειάζεται πλέον συνταγογράφηση για την απόκτησή του.

Η εκστρατεία του Υπουργείου Υγείας συμπληρώνεται από 10 (Κ.Μ.Π.Π.Α) Κινητές Μονάδες Πρωκτικής Προετοιμασίας και Αποκατάστασης σε ειδικά διαμορφωμένα βαν, τα οποία έχουν τοποθετηθεί αρχικά σε πλατείες της Αθήνας και Θεσσαλονίκης (Αθήνα – Σύνταγμα , Θεσσαλονίκη – Αριστοτέλους) όπου θα παραμείνουν για 2 εβδομάδες και έπειτα θα συνεχίσουν την περιοδεία στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Το Υπουργείο καλεί όλους τους πολίτες, για μια σύντομη ενημερωτική επίσκεψη, όπου θα παρουσιάζεται η ορθή χρήση και τοποθέτηση του Soufro-calm και να λάβουν το ενημερωτικό φυλλάδιο με όλες τις ενέργειες που πρέπει να κάνουμε από την πρώτη μέρα εφαρμογής των νέων μέτρων για την όσο το δυνατόν ανώδυνη “απορρόφησή¨τους.